Getuigenissen

Anna

Alsof je al dagen watertrappelt in een wilde zee van zorgen en verdriet. Je bent uitgeput en krijgt vieze slokken zout water binnen. Je voelt je misselijk en zoekt wanhopig naar iets dat blijft drijven, stevig genoeg om je aan vast te klampen, trappelend met je vermoeide benen, boze golven trotserend. En dan is er plots een lieve mevrouw die een nieuwe, stevige bodem onder je voeten neerzet. Je staat rechtop, dankbaar, hijst je uit het donkere water en ademt diep in en uit. Je vindt terug rust en bekijkt de wereld op een andere manier. Je bent niet meer alleen. Je bent gered. (mei 2013)

Geschreven door de mama van Anna op haar blog www.annaisanders.com, februari 2017

Uit een ouderbijeenkomst, maart 2017

"Hier moet je je woorden niet wegen, je weet dat je zal begrepen worden"

Infoavond, mei 2017

"De info-avond van vorige vrijdag (Cerebrale Visuele Inperking) was zeer interessant. Je collega's blonken uit in deskundigheid en professionaliteit. Ze legden alles uit in 'mensentaal' en lieten ons zelf ook een beetje ervaren hoe het is om cvi te hebben. Zeer verhelderend allemaal."